(Bredevoort, 1919)

lid 1e compagnie DNB

Van verzetsman bij de Barkianen en lid van de DNB tot groepscommandant bij de Rijksrecherche.

Hans Renshof werd op 27 november 1919 geboren in Bredevoort als enigezoon van gemeenteveldwachter Antonius Renshof en Gerdina Voordes. Najaar 1920 verhuisde het gezin naar Winterswijk. Op zijn zestiende ging Hans werken als kantoorbediende bij textielfabriek Willink en trad enige jaren later in militaire dienst.

Tijdens de Duitse inval in mei 1940 vocht hij op vliegveld Valkenburg. Terwijl tientallen strijdmakkers sneuvelden, overleefde Renshof de strijd. Bij zijn terugkeer bleek hij echter niet langer welkom bij zijn voormalige werkgever vanwege de op dat moment geldende voorschriften.

Veldwachter in het verzet

In september 1940 trad Renshof in dienst bij de politie in Den Haag. Na de aanstelling van een NSB-commissaris aldaar, solliciteerde hij naar de functie van gemeenteveldwachter in Aalten. Op 1 augustus 1942 werd hij daar gelijktijdig met Kees Ruizendaal benoemd. Aan de grens werkte hij als gemeenteveldwachter samen met de douaneambtenaren Jan Ket en Jaap Allersma.

Er was regelmatig overleg met burgemeester Monnik en LO-leider Jan Wikkerink over het innemen van een standpunt door de politie in ernstige situaties. De commandant van de marechaussee Gelderland was intussen weer een NSB-er, namelijk overste Feenstra. Vanaf de zomer van 1943 werkte Renshof mee aan het zogenoemde ‘waarschuwings-sneeuwbalsysteem’ als een razzia werd aangekondigd.

Onderduik en ‘De Bark’

Begin december 1944 dook hij onder bij de familie Fries aan de Dijkstraat. Hij was er kind aan huis en nam samen met de zoons Jacob en Dick Fries deel aan het verzet. Zijn schuilnaam was ‘Zwarte Hans’. Op verzoek van Jan Ket sloot hij zich begin december 1944 aan bij verzetsgroep de Barkianen. De eerste maanden van 1945 verbleef hij veel op het hoofdkwartier ‘De Bark .

Eind februari 1945 werd De Bark ontruimd en verspreidden de drie secties zich op verschillende locaties in de omgeving. Hans Renshof keerde terug naar de familie Fries. Op 24 maart 1945 werden de woning en schuur van de familie Fries verwoest tijdens een bombardement. Nadat Dick Fries en Hans Renshof waren uitgegraven door Jacob Fries, vond Renshof een nieuw onderduikadres in de kelder van de plaatselijke zuivelfabriek.

Bevrijding en het Dutch National Battalion

Toen op 30 maart 1945 vroeg in de ochtend soldaten van het Britse leger, onderdeel van het Canadese Eerste Leger, Aalten kwamen bevrijden, was hij als lid van de Barkianen betrokken bij de gevechten. Een dag later hervatte hij zijn politietaken en arresteerde hij samen met zijn collega’s diverse Duitse soldaten. Zijn inzet stopte hier niet; als lid van de 1e compagnie van het Dutch National Battalion (DNB), onder commando van Jan Ket, droeg hij actief bij aan de verdere bevrijding van Nederland.

Na de oorlog

In de zomer van 1945 trad Renshof als rechercheur in dienst bij het Bijzonder Gerechtshof in Arnhem. Daar trof hij vele nazi-kopstukken achter de tralies, waaronder Rauter en Christiansen. Hij verhoorde onder anderen Velle, de voormalige NSB-commissaris van Winterswijk en de chef van zijn eigen vader die politieagent was in Winterswijk.

In 1948 keerde hij op eigen verzoek terug naar de Politiedienst Aalten. In 1959 werd hij plaatsvervangend groepscommandant bij de Rijkspolitie te Buren (Gld) en in 1962 rechercheur bij de Rijkspolitie in Nijmegen. Eind 1979 nam hij afscheid van de politiedienst, als groepscommandant van de Rijksrecherche in Nijmegen, vanwege functioneel leeftijdsontslag.

In de plaatselijke krant liet hij weten:

“De bevolking van Aalten verdient in haar totaliteit een berg onderscheidingen voor wat het in de oorlog deed. Zo’n dorp vind je ergens anders niet”.

Hans Renshof trouwde in 1946 met Riek Gijsbers; het echtpaar kreeg drie kinderen. Hij overleed op 3 maart 1991.

Hans Renshof (links) en Jan Snijders (rechts), juni 1945