(Eibergen, 1911)

lid 3e compagnie DNB

Markant en moedig. Plichtsgetrouwe korporaal bij de mijnopruimingsdienst

Anton Gerrit Iliohan wordt geboren in Eibergen op 17 september 1911 als oudste kind van Gerrit Hendrik en Jaantje Iliohan-Brouwer. Zijn ouders zijn beiden in de binnenstad van Zutphen geboren. Anton groeit op met twee zussen en twee broers. Tijdens zijn leven heeft Anton verschillende beroepen, zoals pensionhouder, militair instructeur, buffetchef en caféhouder. Anton trouwt in 1934 in Rotterdam met Cornelia Kraaijeveld. Hun zoon Tonny wordt maart 1940 in Eibergen geboren, net voor het begin van de oorlog. Anton is dan gemobiliseerd als militair. Waarschijnlijk heeft hij verlof gekregen om even naar huis te gaan.

In de Tweede Wereldoorlog maakt Anton deel uit van een verzetsgroep in Eibergen. Hij is iemand die snel contact maakt en veel van een ander te weten komt. Zo trakteert hij samen met Joop Brens een commandant van de ‘Feldgendarmerie’ op zelfgestookte jenever, zodat deze loslippig wordt en de namen noemt van Eibergenaren, waarop de Landwacht het gemunt heeft. Anton Iliohan brengt onderduikers goed en veilig onder dak, zoals bijvoorbeeld de piloten Bob Guthrie, Bill Rupert en Jimmy James. Hij brengt Jimmy naar Weenink in Haarlo, waarschijnlijk op zijn motor. Juist met deze motor is Anton voor het verzet een snelle koerier.

Een zekere mate van roekeloosheid is hem niet vreemd. Er wordt verteld dat hij eens een onderduiker achterop zijn motor naar het bestemde adres bracht. “Doe alsof het de gewoonste zaak van de wereld is, dan valt dit het minst op”, is zijn opvatting. Anton is vindingrijk. Zo arrangeert hij dat een geallieerde piloot in Duits officiersuniform over de Berkelbrug stapt, met zijn Eibergse ‘vriendinnetje’ aan de arm. De op wacht staande Duitse soldaten laten hen passeren en kijken het stel jaloers na.

In het laatste jaar van de oorlog pleegt Anton samen met vijf mannen van de Eibergse Binnenlandse Strijdkrachten (onder leiding van Dries de Visser) een paar rooftochten naar Duitse munitie en wapens. Een overval in Haarlo mislukt. De kogels vliegen hen om de oren, maar ze ontsnappen. Op 1 april 1945 is Eibergen versierd met rood-wit-blauw plus oranje wimpel. Honderden onderduikers komen die dag uit alle hoeken en gaten tevoorschijn. De Engelse tanks rijden het dorp binnen en voorop rijdt motorordonnans Anton Iliohan. Hij geeft de route aan naar de brug bij de watermolen.

Na de bevrijding van Eibergen sluit Anton Iliohan zich aan bij het Dutch National Battalion, de derde compagnie, net als zijn verzetskameraden. Op 12 juli 1945 tekent hij voor dienst bij de Nederlandse Landmacht bij 3-II 8.R.I., belast met mijnen ruimen in Limburg. Commandant Jan Tinge vermeldt in zijn getuigschrift van januari 1948 dat Anton Iliohan als korporaal metertransport een van de weinigen is geweest, die zich ten volle beschikbaar stelden om de gevaarlijke opdrachten uit te voeren. Hij was plichtsgetrouw, met veel kennis van zaken en uitstekende leidinggevende eigenschappen. Na de oorlog ontvangt Iliohan de schriftelijke erkenning van de British Allied Forces en president Eisenhower.

In de periode van 1953 tot en met 1977 woont Anton Iliohan in Amsterdam. Zijn vrouw overlijdt in april 1975. Anton Iliohan trouwt later dat jaar met Johanna (Jo) Oosterkamp. Hij overlijdt op 15 maart 1979 tijdens een vakantie met Jo, op Palma de Mallorca in Spanje.

Anton Iliohan en zijn vrouw Cornelia