Nico Oostelaar
(Apeldoorn, 1917)
lid 1e compagnie DNB
Sergeant-majoor instructeur van verzetsgroep de Bark
Nico Oostelaar wordt geboren in Apeldoorn op 3 maart 1917, als tweede zoon van Derk en Clara Kramer. Hij gaat in militaire dienst en wordt dan bloemist. In mei 1940 vecht hij als militair bij vliegveld Ypenburg en in Rotterdam tegen de Duitsers.
In 1942 verlooft hij zich met Rie van Zoest, waarna hij onderduikt. Een half jaar verblijft hij in Terwolde waar hij ‘Jan Mulder’ heet. Zijn volgende adres is een veeschuur van de familie Domhof in Achter Zieuwent. Onder de naam ‘Gert Domhof’ leert hij in anderhalf jaar tijd zaaien en maaien. Hij komt in contact met de ondergedoken militairen Jan Ket en Henk van ‘t Lam. September 1944 behoren zij tot de eerste zes van de speciale gevechtseenheid op boerderij De Bark in IJzerlo. Later komen er nog 30 man bij en twee vrouwelijke gevangenen.
Oostelaar wordt sergeant-majoor instructeur. De verzetsgroep is verantwoordelijk voor het lynchen van vier Duitsers, een fatale fout die een stempel op hun verdere leven zet. Op 2 maart 1945 worden 46 Nederlandse verzetsstrijders door de bezetter bij Varsseveld gefusilleerd. De Barkianen spreken allen geheimhouding af. (*)
Oostelaar is onderdeel van de stootgroep die eind maart 1945 de Duitsers verjaagt bij de Polbrug in Aalten. Midden april 1945 wordt Oostelaar lid van het DNB, de eerste compagnie. In juli 1945 neemt hij dienst in het Nederlandse leger, belast met het opruimen van landmijnen.
In augustus 1945 trouwt hij in Aalsmeer met Rie van Zoest. Tien jaar lang wonen ze in bij Nico’s ouders in Delft. Er is geen huis voor hen als kinderloos echtpaar. Het beroep van Nico is munitiedeskundige bij TNO Delft, waar hij tot zijn pensioen werkt. Rie Oostelaar werkt twintig jaar in een psychiatrische inrichting. In 1981verhuizen ze naar Wezep.
In 1995 geven ze een 50-jarig bruiloftsfeest in Wezep en ook komt een tweede feest in de Achterhoek. “Door mijn periode daar heb ik zo’n hechte band met die mensen gekregen. Dat is heel moeilijk uit te leggen, maar ik denk dat die band haast hechter is dan die met de familie” aldus Oostelaar in een krantenartikel. Nico Oostelaar overlijdt op 10 maart 2010 in Wezep.
(*) Nico Oostelaar besluit 65 jaar later – kort voor zijn dood – in een radio interview te vertellen wat er destijds precies is gebeurd in de Bark. Ook zet hij in 1995 zijn memoires op papier op aanraden van zijn artsen (vanwege zijn oorlogsyndroom).







