(Eibergen, 1918)

lid 3e compagnie DNB

Onderduiker aan twee kanten van de grens

Herman Wisselink werd geboren op 28 december 1918 in Eibergen. Over zijn onderduiktijd staat weinig op papier. Hij verbleef in een naburige gemeente en zijn familie sprak niet over hem met anderen want overal loerde verraad. Herman werd door de Duitsers gezocht. Bij zijn familie werd vaak een inval gedaan met de vraag: “Wo ist Hermann?” Zijn (tweede) vader Berend antwoordde dan steevast: “Den Jonge is al zo lange weg. As i-j mi-j dat könt vertellen, geerne, want dat wet ik dat ok en kan ik ‘m opzeuken!” Na de oorlog werd in ieder geval duidelijk dat Herman het de bezetter moeilijk had gemaakt, deel uitmaakte van de verzetsgroep rond Donselaar, Olthof en Bosklopper. Maar veel heeft hij er nooit over verteld.

Herman was een slimme jongen

Herman werd een jaar na het huwelijk van zijn ouders Gerrit en Hendrika Wisselink-Hamersteen geboren. Zijn vader overleed al in mei 1920 aan longontsteking. Herman was toen nog maar anderhalf jaar oud en zijn broer Gerrit moest nog geboren worden. Hermans moeder trouwde een jaar later met Berend Hendrik Boomkamp, een halfbroer van haar man Gerrit. Boomkamp trok bij haar in op de boerderij, die later de naam Erve Wisselink zou krijgen.

Op de lagere school bleek al snel dat Herman een zachtaardig karakter had, zeer snel van begrip was en erg goed kon leren. Hij was weliswaar geïnteresseerd in landbouw en alles wat daarbij kwam kijken, maar wilde liever onderwijzer worden. Na de ulo en de kweekschool stond hij – negentien jaar oud – al voor de klas van zijn vroegere lagere school, de Willem Sluijterschool in Eibergen. Zijn veel jongere zusje Dina volgde daar toen ook zijn lessen. Zij bewaart heel goede herinneringen aan haar fijne broer.

Herman moet onderduiken

Herman werd in 1938 opgeroepen voor mobilisatie, deed dienst als sergeant in Den Haag. De gevechten met de Duitsers van mei 1940 overleefde hij en hij was een periode krijgsgevangene. Hij werd vrijgelaten maar moest een tijd later onderduiken vanwege de oproep van de Duitsers aan alle Nederlandse militairen zich te melden. Hij ging naar zijn familie Boomkamp op boerderij Broekmans in Winterswijk, dicht bij de 300-meter-weg langs de grens. Het gezin bestond uit oom Albert en Dina Boomkamp-Mateman met hun zoon Johan (vier jaar jonger dan hij) en dochter Leis.

Het erf lag helemaal achteraf in buurtschap Woold dicht bij de grens. Ook daar loerde het gevaar en waren er razzia’s. Bij onraad rende Herman op tijd de grens over naar de buren Braokman, echte naobers in Duitsland waarmee een goede verstandhouding bestond. Hun akkers en weilanden lagen tegen elkaar aan, met de grens als lijn ertussen. Vanaf de zomer van 1943 verbleef Herman permanent bij de Duitse familie op Braokman ook genoemd Hof van Brake in Barlo (Duitsland). Daarmee nam deze familie een groot risico. Braokman had twee zoons Beernd en Gerhard, die moesten dienen bij de Wehrmacht. Zij sneuvelden want er werd nooit meer iets van hen vernomen.

Politieke loopbaan

Op het eind van de oorlog werd Herman lid van de Binnenlandse Strijdkrachten afdeling Eibergen, een groep van ongeveer 35 mannen. Op de Bevrijdingsdag trok hij als gids op een tank als een van de eersten Eibergen binnen. Hij maakte deel uit van de 3e compagnie van het Dutch National Battalion dat meetrok met het Canadese leger om de Veluwe en de Betuwe te bevrijden tussen medio april en medio juli 1945.

Herman Wisselink overleed op 11 maart 1995 in Bathmen.

Herman Wisselink