(Varsseveld, 1916)

lid 2e compagnie DNB

Jonge vader overleeft strijd op Grebbeberg en krijgsgevangenschap. Levert bijdrage aan gewapend verzet en doet dienst in het Canadese en Nederlandse leger

Hein Helmink wordt geboren aan de Doetinchemseweg in Varsseveld op 10 oktober 1916 als zoon van Marinus en Dina Helmink-Roenhorst. Zijn vader overlijdt heel jong waarna Dina hertrouwt. Hein kiest het beroep huisschilder, net als zijn vader die een eigen schildersbedrijf had. Augustus 1939 wordt Hein als soldaat gemobiliseerd in regiment 8 R.I. van het Nederlandse leger. Hij doet dienst in Rhenen als Rijnwacht. Bijna elke dag schrijft hij naar zijn verloofde Jo Houwers en zijn ouders.

Eind 1939 trouwt hij met Jo en januari 1940 wordt zoon Wim geboren. Ze gaan inwonen bij zijn schoonouders aan de Terborgseweg. Hein vecht begin mei op de Grebbeberg tegen de Duitsers, overleeft deze strijd en wordt krijgsgevangen gemaakt en gaat dan op transport naar Kamp Neubrandenburg bij Berlijn. Hij moet werken in een groot veld vol hennep, dat geplukt moet worden voor de fabricage van overalls. Eind juni 1940 keert hij terug naar vrouw en kind. Zijn zoontje noemt hij “lief Wimken”. Hij zal later nooit meer praten over zijn tijd als krijgsgevangene in het Duitse kamp.

In de oorlogsjaren levert Hein zijn bijdrage aan het verzet, maar is voorzichtig vanwege zijn gezin. Zijn twee jaar jongere broer Wim daarentegen zit heel diep in het Varssevelds verzet. In 1943 meldt Hein zich niet voor de Arbeitseinsatz en duikt onder.

Najaar 1944 worden Hein en zijn broer Wim lid van de Binnenlandse Strijdkrachten. Ook neef Herman Helmink, zwager Derk Migchelbrink en veel verzetsvrienden treden toe. Zijn vrouw Jo met Wimke verblijven vanaf dat moment bij familie. Als Varsseveld bevrijd wordt, is Hein meteen weer bij zijn gezin.

April 1945 wordt Hein lid van het DNB, de tweede compagnie. Het peloton waar hij deel van uitmaakt houdt toezicht op gearresteerde Duitsers en nazigezinde Nederlanders in Kamp Amersfoort. De mannen hebben onderling een heel goede band. Grote indruk op hem maakt het blootleggen van de graven van gefusilleerde mannen en het kisten van de lichamen bij Kamp Amersfoort.

Juli 1945 tekent Hein voor dienst in het Nederlandse leger voor een jaar. Hij wil daarna eigenlijk wel graag mee naar voormalig Nederlands-Indië, maar dat gaat niet door. Zijn schoonvader verbiedt hem dat namelijk met de woorden: “Dan kom je er hier niet meer in”. Dus pakt hij zijn werk als schilder weer op. Eerst neemt hij het schildersbedrijf over van zijn werkgever, die voorheen NSB-er was. Nadat deze werkgever gerehabiliteerd is, moet hij het bedrijf afstaan. Hein neemt dan ontslag en treedt in loondienst bij een ander schildersbedrijf.

Na zoontje Wim wordt het gezin uitgebreid met een zuster Hannie en een broer Ries Helmink.

Hein Helmink overleed op 27 november 1990.

Hein Helmink (linksboven)