(Rotterdam, 1921)

lid 2e compagnie DNB

Rotterdammer Leen vond de liefde in Aalten en bleef na de oorlog

Leendert (Leen) Twigt werd geboren op 23 december 1921 in Kralingen, Rotterdam, als zoon van Adrianus en Antonia Twigt-Verkaik. Hij groeide op in een liefdevol gezin van acht kinderen. Zijn vader werkte bij koffiefabriek Van Rossum en was krantenbezorger bij ‘De Rotterdammer’. Leen volgde de opleiding machinebankwerker en kreeg werk in Rotterdam. Hij was een opgewekte jongeman vol humor, was muzikaal en hield van turnen. In 1943 werd hij opgepakt tijdens een razzia in Kralingen en voor de Arbeitseinsatz per trein naar Neurenberg getransporteerd. Hij woonde in een kamp en werkte bij de MAN-fabriek, waar oorlogstanks werden gemaakt. Uiteraard was hij niet echt gemotiveerd, dus hij en zijn makkers lieten ongemerkt de kogelwiellagers weg in de wielassen, zodat de tanks aan het front kapot zouden lopen.

Toen hij in 1944 kort naar huis mocht voor vakantie, hoorde hij in de trein over de mogelijkheid onder te duiken. Hij kwam als landarbeider in huis bij de familie Wamelink in Barlo bij Aalten en bleef daar tot de bevrijding. Eenmaal werd hij (opnieuw) opgepakt, maar de oude boerin Wamelink-Schutte kreeg hem vrij via de Ortskommandant met de zin: “’t Gewas mot van ’t land”. Leen bezocht soms de families in de buurt en hun onderduikers. Zo leerde hij het buurmeisje Grada Brusse kennen, van boerderij ‘de Pakkebier’, een gezin met negen kinderen, en kreeg verkering met haar. Zijn vader kwam in de Hongerwinter – de treinen reden niet meer – vanaf Rotterdam fietsen om roggebrood te halen.

Binnenlandse Strijdkrachten en DNB

Leen werd aan het einde van de oorlog lid van de Binnenlandse Strijdkrachten (BS), afdeling Aalten, en sloot zich midden april 1945 aan bij  het Dutch National Battalion, 2e compagnie. In juli 1945 tekende hij bij in het Nederlandse leger en hielp met het opruimen van mijnen.

Na de oorlog

Na de oorlog bleef hij in dienst van het leger als sportsergeant in de kazerne op de Veluwe. Omdat hij wilde trouwen, maar niet in de kazerne wonen, ging hij uit dienst en verhuisde in 1946 naar Lichtenvoorde, waar hij werkte bij Hulshof Leder en Metaal. Op 15 juli 1949 trouwde hij met Grada Brusse. Het feest was op de deel tussen de koeien, volgens plaatselijk gebruik. Hij volgde de tweejarige opleiding gymnastiekleider in Utrecht. Vertrek om 04.00 uur in de ochtend en thuis om 22.00 uur. Daarna bleef hij bij Hulshof werken maar gaf ook gymnastiekles bij een aantal verenigingen, altijd energiek en opgewekt. Het paar kreeg een dochter en drie zoons.

Op 10 februari 2004 overleed Leen Twigt vrij plotseling in het ziekenhuis in Winterswijk.

Leen Twigt