Een dodelijk spel

Het is kort na de bevrijding van Aalten. In de middag van 4 april 1945 vinden drie kinderen tijdens het spelen in een sloot een projectiel. Onwetend wat ze in handen hebben, gooien ze het naar elkaar toe.

Plotseling gooit één van de drie het projectiel tegen de muur van een naburig huis. Het ontploft en de gevolgen zijn afgrijselijk. De 8-jarige Wim Schenk overlijdt ter plekke. Zijn 6-jarig broertje Henk Schenk en de 5-jarige Wim Wisselink worden zwaar gewond naar een militair noodhospitaal in Barlo gebracht. Daar overlijden beiden korte tijd naar elkaar.

Meester Weenink, die juist de dag ervoor 5 van zijn kinderen heeft begraven, neemt samen met Hendrik Onnink, de zware taak op zijn schouders om de lichaampjes terug te brengen naar hun ontredderde ouders.

Deze tragische gebeurtenis heeft een diepe indruk achtergelaten bij de directe families, de ooggetuigen en de buurt. Eén van hen zal later zeggen: “Het laat je nooit, maar dan ook nooit meer los. Je moest blij zijn omdat je bevrijd was, maar deze gebeurtenis trok een zware wissel op het bevrijde gevoel. Het was een bevrijding met een diep zwarte rand.”

R.K. begraafplaats, Piet Heinstraat, Aalten:

Begraafplaats Berkenhove, Aalten:

Bronnen:
Spelend de dood in, auteur: Louis Veldhuis (interviews met nabestaanden en getuigen)

Recent Posts
Contact

Stel hier uw vraag en wij beantwoorden deze zo snel als mogelijk.

Hans Wiggers